Η αναπτυξιακή δυσπλασία ή το  συγγενές εξάρθρημα του ισχίου  είναι πάθηση που τα πρέπεια να διαγνωσθεί το συντομότερο δυνατό στα νεογνά. Συνήςθως οι παιδίατροι είναι οι πρώτοι που το υποπτεύονται  και παραπέμπουν το νεογνό σε ορθοπαιδικό για περαιτέρω διερεύνηση. Η ασσυμετρία των δερματικών πτυχων στους γλουτούς και ο περιορισμός στον << ανοιξει>> το ποδι είναι τα πρώτα σημάδια που συνηθως παρατηρεί ή γιαγια και επιμένει οτι το παιδί πρέπει να το δει γιατρός. Αν η ανατυξιακή δυσπλασία διαγνωσθεί μετα τον 6ο μήνα τα πραγματα δυσκολεύουν για την αντιμετώπιση της ενώ μέχρι τον 6 μηνα ο ορθοπαιδικός μπορεί να εφαρμόσει μια λειτουργική θεραπεία  ανάλογα με την βαρύτητα του εξαρθρήματος του ισχίου με ζώνες τύπου συνηθως pavlik αργότερα και ιδιαίτερα μετα τον πρώτο χρόνο του νεογνού η αντιμετώπιση της συγγενούς δυσπλασίας του ισχίου είναι μόνο χειρουργική  με διαφορες επεμβάσεις. Η μέθοδος Hoffmann Daimler είναι λειτουργική μέθοδο αντιμετώπισης της αναπτυξιακής δυσπλασίας του ισχίου η οποια τροποποιήθηκε σε 7 σημεια απο τον ΓΝ Παπαδημητρίου τα τελευταία 35 χρόνια.Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν σε μεγάλο έκγυρο περιοδικό στην αμερική  (JBJS A)  και ελέχγθηκαν ολα τα περιστατικά για να διαπιστωθει η επιστημονική αρτιότητα αυτων που δημοσιευόταν. Ενω η αρχική μέθοδο είχε κατηγορηθεί για μεγάλα ποσοστά επιπλοκών η τροποποιηση μας έδειξε οτι τα αποτελέσματα μας ξεπερνούν κατα πολυ τα αποτελέσματα οποιαδήποτε χειρουργικής θεραπείας. Ασθενείς που σύμφωνα με τα ως μέχρι τώρα επιστημονικά δεδομένα θα έπρεπε να αντιμετωπισθούν χειρουργικά αντιμετωπίσθηκαν συντητηρητικά με την τροποιημένη μέθοδο Hoffmann Daimler μέθοδο με σημαντική επιτυχία οπως αποδεικνύεται στις περιπτωσεις ασθενων μας 

Η αρχή της συντητρητικης θεραπείας στηρίζεται σε μια απλη ιδεα .Τα ισχία θα βγουν απο την φυσιολογικη ανατομική θέση του σε ενα νεογνό αν βάλουμε τα σκέλη σε εκταση και προσαγωγή οπως συμβαίνει για παράδειγμα στο φάσκιωμα . το οποιο πρέπει να αποφευγεται τις συγχρονη εποχή γιατι ενά δυσπλαστικο ισχίο μπορεί να καταλήξει σε εξαρθρημα .....

Η βασική ιδέα στηρίζεται στο οτι  με τον ειδικούς ιμάντες  τύπου Hoffmann - Daimler  κρατάμε τα πόδια σε αντίθετη θεση απο αυτή  που οδηγουν το ισχίο σε εξαρθρημα  δηλαδη σε απαγωγή και κάμψη οπως φαίνεται και στις εικόνες . Σιγα σιγά ομως με την δράση δηλαδή των ιδίων μυών που οδηγούσαν το ισχίο σε εξάρθρημα με φυσικό τρόπο η ανεστραμένη δράση των μυών σταδιακά οδηγεί το ισχίο στην ανατομική του  θέση δηλαδή στην κοτύλη . Η εφαρμογή των ιμάντων είναι εύκολη και το παιδάκι το ανέχεται πολυ καλά. 

Ο χρονος που απαιτείται για την πλήρη ανάταξη του ισχίου είναι μέχρι τρείς μήνες.Στην ουσία η βασικη ιδεα δεν διαφέρει απο αντιμετώπιση με την μεθοδο και τους ιμάντες Pavlik ofαλλα πιστευουμε οτι η μεθοδος  Hoffmann Daimler με την τροποιηση της είναι καλυτερη γιατι μπορει να εφαρμοστεί σε μεγάλα παιδία μιά και ι ο ιμαντας  Hoffman Daimler συγκρατει του μηρούς σε καμψη και απαγωγη ενω στους ιμαντες Pavlik  το ποδι συγκρατείται απο τον άκρο πόδα και αυτο είναι αδύνατο να εφαρμοστεί σε μεγάλα παιδία.

Στην δεύτερη φαση της θεραπείας δίνουμε τον κηδεμόνα απαγωγής τύπου Ηoffmann Daimler t και να βοηθήσουμε την κοτύλη να κάνει στέγη όπως φαίνεται απο τις  για περιπτώσεις που παρουσιάζουμε αυτό στο χρόνο γίνεται σταδιακά χωρίς να χρειάζεται καμία επέμβαση. Το παιδί μπορεί να περπατά χωρίς κανένα εμπόδιο οπως φαίνεται στο βιντεο .